سايت خبري و تحليلي جنوب ايران نيوز : امان از اين بي‌اعتمادي خودساخته!
جمعه، 2 شهریور 1397 - 22:27 کد خبر:37678
مهدي خسروي

به گزارش جنوب ايران، چند ماه قبل بود كه با يكي از دوستان رسانه‌اي دلسوخته درباره مضرات عميق اطلاع‌رساني قطره‌چكاني دولت مستقر از اقدامات و فعاليت‌هاي در حال انجامش در كشور و باختن قافيه اطلاع‌رساني داخلي به رسانه‌هاي آن‌ور آبي مفصل گفت‌وگو كرديم و در پايان آن گفت‌وگو نتيجه گرفتيم كه حاصل اين قطع بودن سيم ارتباط دولت با رسانه‌ها (اعم از رسانه‌هاي دولتي و غيردولتي) نه فقط منتهي به ناكارآمدجلوه يافتن عملكرد اين دولت مي‌شود بلكه ممكن است به آسيبي به نظام منجر شود.
 
اكنون به تدريج مضرات اين سبك از اطلاع‌رساني در دولت موجود را در شكل‌گيري يك بي‌اعتمادي خودساخته در سطح امورات جاري كشور به وضوح مي‌توان ديد.
 
وقتي دولتي در عرضه اطلاع‌رساني از بيان تلاش‌هاي خود براي اداره مطلوب كشور ناتوان باشد، يك پاي آن كه همراهي موثر مردم با برنامه‌هاي كلان آن است، مي‌لنگد... به اين ناتواني بايد فقدان گفتمان تئوريك دولت موجود (اعتدالي) را نيز اضافه كرد كه عملا حتي مديران درجه يك آن نيز از دفاع موثر از اقدامات دولت سر باز مي‌زنند و حتي مديران كل برخي دستگاه‌هاي اجرايي آن در استان‌ها حتي حاضر نيستند در دفاع از برنامه كلان وزارتخانه خود در مقياس استاني به درستي سخن بگويند!
 
بواقع اگر دولتي از صدر تا ذيل قادر نباشد تا در مسير هدفي مشخص، گفتمان واحدي از آنچه بدنبال انجام آن است، ارائه و از آن دفاع كند، حتي اگر شق‌القمري براي توسعه كشور داشته باشد، عملا در اجتماع به ضدتبليغي براي او بدل خواهد شد.
 
دولت موجود عملا حتي در رسانه رسمي خود نيز غريبه است. تو گويي بزرگان رسانه‌اي اين دولت حتي اصول اوليه اطلاع‌رساني را به خوبي نمي‌دانند! بجاي سخن گفتن در رسانه‌هاي رسمي و پرمخاطب داخلي با مردم به توئيتي در رسانه‌اي كه فيلتر است، بسنده مي‌كنند. توئيتي كه عملا عموم مردم از دسترسي لحظه‌اي و سريع به آن محرومند!
 
وقتي چنين فضا و حس و حالي بر عملكرد رسانه‌اي دولت حاكم باشد، سوي ديگر ميدان بيكار نمي‌نشيند! يك بار بي‌اعتمادي خود ساخته ميان مردم و مسؤولين را به طرح شايعه‌اي درباره تقسيم خزر پيوند مي‌زند و فرداي آن سيگنال قحطي ارسال مي‌كند تا مردم در صف فروشگاه‌ها، برنج و گوشت و ارزاق عمومي را در خانه‌هايشان انبار كنند. يك بار ديگر آن را به سوي بازار سكه و ارز مي‌برد و در يك روز 20 تن سكه و دو ميليارد دلار ارز را يك شبه دود مي‌كند و روز ديگر درياهاي جنوب را به چيني‌ها مي‌فروشد تا اعتراض عمومي را برانگيزد. در اين ميان غضنفرهايي نيز به مانند سخنگوهاي برخي وزارت‌خانه‌ها و يا رئيس سابق بانك مركزي هستند كه آگاه يا ناآگاه بر اين آتش بدمند.
 
خطرناك‌ترين بخش ماجرا آنجا است كه اين روزها مهم‌ترين بازويي كه مي‌تواند دولت را از شلختگي اطلاع‌رساني خارج و در اين مقطع حساس به كمك دولت و نظام بيايد، متأثر از شرايط اقتصادي حاكم بر واردات كاغذ در فشل‌ترين مقطع زماني حيات خود گرفتار آمده است. روزنامه‌ها و رسانه‌هاي مكتوب كه اخبار و تحليل‌هاي همسو با نظام را به خانه‌هاي مردم مي‌برند، در صورت تعطيلي عملا جاي خود را به محتواهاي عمدتا غيرمسئولانه و يا خنثي در فضاي مجازي داده و شرايط سخت دولت و نظام براي دفاع از كارنامه خود سخت‌تر نيز خواهد شد.
 
دولت عاقل آن است كه حتي در سخت‌ترين شرايط اقتصادي كشور، چراغ اطلاع‌رساني مكتوب كه مكمل اطلاع‌رساني در فضاي مجازي‌ است را روشن نگاه دارد و به معيشت رسانه‌ها به مثابه اقلام ضروري ملي (نظير مرغ و گوشت و برنج و مواد شوينده و دارو و ...) نگاه كند تا بتواند اعتماد تضعيف شده را به تدريج بازگردانده و هويت واقعي خدمتگزاري شايسته را احيا كند.
 
پي‌نوشت: ما همان ملتيم – مسؤولان خودشان را اصلاح كنند
 
مهدي خسروي - فعال رسانه‌اي