صفحه اول    درباره ما    تماس    پیوندها  
سه شنبه، 1 آبان 1397 - 15:03   
  تازه ترین اخبار:  
آخرین عناوین
  پیش فروش جدید محصولات ایران خودرو از فردا 29 مهرماه (+جزئیات)
  معرفی 4 وزیر پیشنهادی روحانی به مجلس
  آخرین آمار شاغلان و بیکاران کشور
  فرشاد محمدی از بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد بندرعباس تودیع شد
  ازدحام عجیب عاشقان برای دریافت ویزای عراق در آستانه پیاده‌روی اربعین  
  موافقت روحانی با استعفای آخوندی و شریعتمداری/ انتصاب ۲ سرپرست (+سوابق)
  باز هم مسمومیت الکلی در بندرعباس/ 22 مصدوم، یک کشته و 12 دیالیزی
  رئیس نظام مهندسی معدن هرمزگان:بازار سرد شن و ماسه به دلیل رکود صنعت ساختمان
  جهانگیر حاجی‌زاده:مدیران هرمزگان باید روند بی مهری به فوتبال هرمزگان را خاتمه دهند
  خانواده‌هایی با درآمد کمتر از 3 میلیون بسته حمایتی می‌گیرند/ به جای پول، مردم کالا دریافت می‌کنند
  گروه ویژه اقدام‌مالی به ایران بار دیگر فرصت داد
  آمار جدید دولت از قاچاق روزانه سوخت
  مسمومیت کارکنان کشتی باری ایرانی
  نوه ارشد امام خمینی(ره) کیست؟
  درگیری لفظی مسافران با کادر پرواز شرکت آسمان در شیراز
- اندازه متن: + -  کد خبر: 33916صفحه نخست » دیدگاهپنجشنبه، 4 آبان 1396 - 10:11
۵۰ قدم کافی است
علی نصری
  

اخبار تلخ خودکُشی دو دختر جوان در شهر اصفهان در پی بازی اینترنتی «نهنگ آبی» زنگ خطری است که باید جامعه‌شناسان و روان‌شناسان اجتماعی و فعالان مدنی را بیدار کند.
 
بازی «نهنگ آبی» از یک راه بسیار ساده کاربران جوان را فقط در ۵۰ مرحله - و تنها در ۵۰ روز - به «خودکُشی» می‌کشاند.
 
در این مراحل به تدریج «عزت‌ نفس» جوان از طریق چالش‌های «خودآزاری» و «تنبیه خود» و القای «ترس» و «ناامیدی» - از طریق فیلم‌های ترسناک و پیام‌های نهفته (subliminal) در موسیقی‌های ارسالی - از او سلب می‌شود و پس از آن تنها با یک تَلنگُر کوچک از پرتگاه مرگ سقوط می‌کند.
 
مدیر این «بازی» در آغاز کار به کاربر تلقین می‌کند که «راه بازگشت» ندارد و اگر چالش را پذیرفت باید تا انتها آن برود. پس از آن٬ هر روز یک «چالش» برای او ارسال می‌کند که عمدتاً شامل «خودزنی» یا لطمه زدن به بدن خود است - مثلاً حک کردن یک نقش با تیغ بر روی بدن‌٬ فشار دادن دست بر روی سوزن٬ پاره کردن لب.
 
در لا به لای پیام‌‌های این «خودزنی»ها٬ هر از گاهی٬ از او می‌خواهد که «فیلم ترسناک» یا «موسیقی‌»ای که برایش ارسال می‌کند را تماشا کند. این فیلم‌ها ذهن او را مدام با تصاویر سیاه و وحشت‌ناک و ترس از زندگی پُر می‌کند.
 
در روزهای آخر٬ چالش‌ها به تدریج رنگ و بوی «خودکشی» می‌گیرند و «مدیر» بازی از کاربر جوان می‌خواهد که روی «ریل قطار» راه برود٬ پاهایش را از روی یک بلندی آویزان کند٬ یا از یک جرثقیل بالا برود. پس از این مرحله٬ یک پیام یا یک «توصیه» کافی است تا جوان در جهان «غیر مجازی» جان خودش را بگیرد.
 
بازی «نهنگ آبی» هیچ انیمیشنی ندارد٬ هیچ جذابیت بصری ندارد٬ از هیچ کدام از پیچیدگی‌های سایر بازی‌های ویدئویی یا اینترنتی که کاربر را در یک جهان فانتزی مجازی غرق می‌کنند برخوردار نیست. فقط ۵۰ «جمله» است که منجر به فاجعه می‌شود.
 
چه آسان است تُهی کردن یک جوان از «عزت نفس» و چه آسان است رساندن او به پوچی و خودویرانی و خودکُشی وقتی که از «عزت نفس» خالی می‌شود.
........
اما اکنون جا دارد که از خودمان بپرسیم که خود روزانه چند پیام «خودزنی» و «پوچ‌گرایی» و القای «ترس» و «ناامیدی» تولید می‌کنیم و در شبکه‌های اجتماعی و محیط جامعه‌مان تزریق می‌کنیم؟
 
کافی است تا به محاوره‌های روزمره٬ پُست‌های شبکه‌‌های اجتماعی٬ مقالات تحلیلی٬ بحث‌های نظری٬ فیلم‌های هنری٬ سریال‌های تلویزیونی٬ برنامه‌های ماهواره‌ای و سایر تعاملات‌مان توجه کنیم تا با تعداد بی‌شماری از «پیام»هایی که القای «خودزنی» و «سیاه‌نمایی» می‌کنند مواجه شویم.
 
واقعیت این است که ما شبانه روز در حال بازی «نهنگ آبی»‌ هستیم و خود از آن بی‌ خبریم.
 
در تاکسی و اتوبوس٬ در محل کار٬ در دانشگاه و مدرسه٬ در مناظرات علمی٬ در تحلیل‌های اجتماعی٬ در میهمانی‌ها و محفل‌های دوستانه٬ و در شبکه‌های مجازی٬‌ مدام در حال ارسال یا دریافت پیام‌هایی هستیم که رفته رفته ما را از «عزت نفس» خالی می‌کنند و به سمت پویچ‌گرایی و خودویرانی می‌کشانند.
 
در محیطی زندگی می‌کنیم که «خودزنی» و «سیاه‌نمایی» و «پوچ‌گرایی» را نشان‌گر «صلابت روح» و «شرافت قلم» و «نقادی اندیشه» و «نبوغ هنری» و «ذهن فسلفی» و «مسئولیت روشن‌فکری» می‌داند و هرگونه دعوت به «خودباوری» و «مثبت‌اندیشی» و «امیدواری» و «سازندگی» را با برچسب‌های «مزدوری» و «ماموری» و «فریب‌کاری» و «توهم» و «تعصب» و یا بعضاً «ناسیونالیسم افراطی» سرکوب می‌کند.
 
جامعه‌ای که خود را در آمارها «غم‌گین‌»ترین مردم جهان معرفی می‌کند. از اخبار و عکس‌های «گورخوابی» و «اسید پاشی» و «بخیه‌ کِشی» و «کودک کُشی» و «تجاوز» تغذیه می‌کند. صفت‌های «دروغ‌گو» و «متقلب» و «فریب‌کار» و «فاسد» و «بی‌اخلاق» و «عقب‌مانده» و «متحجر» و «متجاوز» و «بی‌عرضه» را مدام به کل جامعه خود تعمیم می‌دهد. و جملات «دیگر آب از سر گذشته» و «درِ این مملکت را باید گِل گرفت» را بی‌وقفه تکرار می‌کند...
 
۵۰ پیام در ۵۰ روز کافی‌ است تا یک جوان به پرتگاه خودکُشی برسد.


 

   
  

نظر شما:
نام:
پست الکترونیکی:
نظر
 
  کد امنیتی:
 
پر بازدیدترین
 
پر بحث ترین ها
  تجهیز نوار ساحلی به وای فای رایگان
  ۱۸ کارگر شهرداری بندر عباس اخراج شدند
  عکس منتشره از جنازه طراح‌اصلی حمله به اهواز
  اعضای هیات رئیسه هیات وزنه‌برداری هرمزگان معرفی شدند  
  کاهش 13 درصدی مسافران هوایی کشور
  کشتی غول پیکر نفتی در منطقه ویژه اقتصادی خلیج فارس پهلو گرفت  
  گوشی 20 میلیون تومانی آقای وزیر!  
  ۶۰۰هزار پروژه نیمه‌تمام در کشور خاک می‌خورد
  زمان استیضاح «آخوندی»
  نمایشگاه کاغذی را به نفع مطبوعات استانی تعطیل کنید!
  تعدادى از اماکن ورزشى استان در انحصار چند نفر است/ دختران ووشوکار را شبانه با الفاظ زننده از خوابگاه بیرون کردند
  دو شرکت هرمزگانی در لیست تحریم‌های جدید آمریکا
  شماره تلفن‌های‌ضروری در راهپیمایی‌اربعین  
  مرزبانان میرجاوه پس از بیهوشی ربوده شدند/ تروریست‌ها با پاسخ دندان شکن روبرو خواهند شد
  اعترافات زنی که جسد شوهرش را در خانه دفن کرد  
  برگزیده اظهارات آیت‌الله نعیم‌آبادی در نماز جمعه 27 مهر بندرعباس
  افتتاح 6 چمن مصنوعی در هفته تربیت‌بدنی
 
 
 
::  صفحه اصلی ::  تماس با ما ::  پیوندها ::  نسخه موبایل ::  RSS ::  نسخه تلکس
© جنوب ایران 1391
info@jonoubiran.com
پشتیبانی توسط: خبرافزار